24fps.co.in

సినిమా:Ploy
దేశం: Thailand
దర్శకుడు: Pen-Ek Ratanaruang

నా అభిప్రాయం: ప్రపంచంలోని అన్ని దేశాల సినిమాలు కొద్దో గొప్పో చూసాను కానీ, థాయిలాండ్ సినిమాలు పెద్దగా చూడలేదు. అనుకోకుండా లండన్ చలన చిత్రోత్సవంలో చూసిన ఈ సినిమా నాకు చాలా నచ్చేసింది. ఎక్కువగా అంచనాలు లేకపోవడం వల్లనో ఏమో గానీ ఈ సినిమా నాకు చాలా వినోదాత్మకంగా అనిపించింది.

కథాపరంగా ఇది ఒక థ్రిల్లర్ స్టోరీగా అనుకున్నా దర్శకుడు సినిమాని మలిచిన విధానం మాత్రం అధ్భుతం. సినిమాలో కథ మొత్తం ఒక వేకువ జామున జరుగుతుంది. కథలో పాత్రలు కూడా ఐదు మాత్రమే.

అమెరికా నుంచి చాలా ఏండ్ల తర్వాత థాయిలాండ్ కి వస్తారు Wit మరియు Dang.దాదాపు 20 గంటలు విమాన ప్రయాణం తర్వాతా బాగా అలసిపోయి విమానాశ్రయం లోనే ఒక హోటల్ గదికి చేరుతారు. అప్పటికి దాదాపు ఉదయం కావస్తుండడంతో నిద్ర పట్టక హోటల్ లో బార్ కి వెళ్తాడు Wit. హోటల్ గదిలోనే నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నిస్తుంటుంది Dang.

కింద బార్ లో కూర్చుని మందు తాగుతున్న Wit కు Ploy అనే పదహారేళ్ళ అమ్మాయి పరిచయ అవుతుంది. అమె చాలా సేపటినుంచి అక్కడే వుందన్న విషయం తెలుసుకుని తన రూమ్ కి వచ్చి రిలాక్స్ అవ్వచ్చని Ploy కి చెప్తాడు Wit. Ploy ని రూమ్ లోకి తీసుకురావడం Dang కి నచ్చదు. దాంతో వారి మధ్య అభిప్రాయ భేధాలు వస్తాయి. వారి ముగ్గురి జీవితాల్లో ఆ కొద్ది గంటల్ల్లో జరిగిన కథే Ploy సినిమా.

ఈ సినిమాలో ప్రత్యేకత ఏంటంటే సినిమా అంతా అయిపోయాక నిజంగా జరిగిన సంఘటనలకీ, కథలోని పాత్రలు నిద్రలో కన్న కలలకీ పెద్దగా తేడా కనిపెట్టలేకపోతాం. ఏది కల ఏది నిజం అనే state of mind లో మనం కాసేపు వుండిపోతాం. సరిగ్గా ఇలాంటి effect కోసమే ఈ సినిమా కథను వేకువ జామున జరిగేలా ఎన్నుకోవడం దర్శకుని ఆలోచన అని నా అభిప్రాయం.

ఇప్పటి దాకా ఇక్కడ చూసిన సినిమాల్లో నాకు బాగా నచ్చిన సినిమాలో ఇది ఒకటి.

ఈ సినిమా దర్శకుడు గతంలో తీసిన Invisible waves మరియు Last Life in the universe సినిమాలు కూడా చాలా బావుంటాయి.

మీకు అవకాశం దొరికితే ఈ సినిమా తప్పక చూడండి. నిరాశ చెందరు, నేను గ్యారంటీ!

Synopsis:Wit and Dang, married for seven years, fly trans-Pacific from the USA to Thailand to attend a funeral. They check into Room 603 of a five-star hotel in Bangkok at 5.30 in the morning, ready to crash for several more hours. But Wit is out of Lucky Strikes, and goes down to the hotel bar to buy some. He stops there for a coffee and can’t help noticing the only other customers in the place, a young man and woman. The man is trying to entertain the woman by showing off his juggling skills. The barman, Nut, tells Wit that they are high on something.
Soon afterwards, the young man has nodded off at his table and the young woman is bumming a cigarette and light from Wit. Struck by her Afro hairdo and her unusually direct manner, Wit finds himself (somewhat to his surprise) opening up to the girl. Her name, she tells him, is Ploy and she will turn 19 tomorrow. She’s been raised by her grandmother in Phuket – which is where Wit himself comes from – and she’s there to meet her mother, who is due in from Stockholm and is expected to check into the hotel around 10.30 am. Ploy hasn’t seen her mother since she was two, but has her mother’s photo on the screen of her mobile phone. Intrigued and charmed, Wit invites Ploy up to Room 603 to relax while she waits for her mother.
603 is actually a mini-suite, with a separate bedroom and living room, but Dang is not best pleased that her husband has brought a conspicuously nubile stranger to the room. Exhausted by the long flight and disturbed by a scrap of paper she found in the pocket of Wit’s jacket while he was downstairs, Dang initially demands that Wit send the girl packing. But Wit refuses, saying that Dang is being unreasonable and unkind. During the following few hours, none of them sleeps very much. Provoked beyond endurance (and starting to entertain murderous fantasies), Dang finally pushes Wit into a frank exchange of views about the state of their marriage.
Meanwhile, down the corridor in Room 609, an altogether more sensual assignation is taking place. The barman Nut is meeting the room-maid Tum in secret for some light role-playing and some deep-tongued satisfaction.
With Wit asleep on the bed and Ploy asleep on the sofa, Dang herself goes downstairs. In the coffee shop she, too, meets a stranger: a bric-a-brac trader named Moo, who recognises her from her long-ago career as a movie actress and introduces himself as a fan. Hearing that she’s there alone he invites her back to his place, where the situation soon gets more than a little out of hand …
The film’s closing scenes raise important questions. Will Tum and Nut find lasting happiness? Will Wit and Dang ever speak to each other again?

About the Director:Pen-ek was born in Bangkok in 1962. He spent eight formative years in his late teens and early twenties in New York City, where he studied at the Pratt Institute, majoring in Art History. He went on to work as a freelance illustrator and graphic designer. Back in Thailand, he was appointed Head of Art at the Leo Burnett agency and spent five years as an art director before he began directing TV commercials.
He made his debut as a feature film director in 1997 with a movie that broke the mold of Thai cinema, and has since produced a stream of innovative and extraordinary movies. He is one of the handful of directors who have helped to reinvent the Thai film industry since its slump in the 1990s, and has pioneered both the trend of looking back at retro Thai pop culture for inspiration and the expansion of Thai cinema into the realms of international casting and co-production. Everything he has made has been screened in festivals around the world, and he has picked up a shelf-full of festival prizes His latest film PLOY follows 2001’s MON-RAK TRANSISTOR in having its world premiere in the Directors’ Fortnight in Cannes.
Films:
1997: FUN BAR KARAOKE
1999: 6IXTYNIN9 (Ruang Talok Hok-Gau)
2001: MON-RAK TRANSISTOR
2003: LAST LIFE IN THE UNIVERSE (Ruang Rak Noi Nid Mahasan)
2006: INVISIBLE WAVES
2006: TWELVE TWENTY (short)
2006: TOTAL BANGKOK (short)
2007: PLOY